- عجب! به هر حال یک دایره را، اگر یک طرفه هم طی کنیم، به جای اول مان می رسیم. چاره یی نیست خانم!
- ما زائر عاشق این خاکیم، و بر عشق و زیارت، قوانین حساب و هندسه، حکومت نمی کند آقا!
- این هم حرفی ست برای خودش.
- و برای شما، که از بام تا شام، پشت این میز می نشینید و بلیت سفر می فروشید: اما هرگز، به ناگهان، خواره برنمی خیزید تا با همسر، یا دوستی، به سفری سه روزه بروید . به جنگل های شمال، یا سواحل جنوب. شما بیش از حد لازم عاقلید و منظم، آقا. و این شما را نابود می کند: خسته و پیر و عصبی
- عجب! عجب! شما الان برای کجا بلیت می گیرید خانم؟ - برای صحرا - بله ... بله . خیلی خوب است. من هنوز صحرا را ندیده ام. - آنجا می توانید مهمان دوستان ما باشید، آقا! - با همسر، و بچه هایم؟ - البته آقا ..... البته . مرد، بر می خیزد - انگار که برای جنگیدن با اسفندیار. - بانوی من! به تو گفته بودم که آشفتگی، از نظم پیروی می کند، نگفته بودم؟ - چرا .. صدر بار ۔
- پس فعلا می توانیم در اولین ایستگاه پیاده شویم: کویر. نگاه کن! تمامش نمک است. من و تو، هیچ وقت نمکی نبوده پیم. نه سبلان شور است نه گیلان. اینجا بمانیم - هر قدر که تو می خواهی
- رسیدیم. تصمیم بگیرید. پیاده شویم؟ - بشویم. | - شما هم موافقید؟ - البته . البته .. خل بازی ست دیگر. خیلی خوب است.