- مطلقا. من هنوز در این سن وسال روزی دوازده ساعت کار می کنم و تو روزی ده ساعت. درست کارهایی درست با بهره گیری از تفکر و توانایی تو تا به حال هفت قالیچه فروخته یی. قالیچه های ابریشمی ریزبافت تو را سر دست می برند. اما ما در خانه مان هنوز و فقط سنقر کلیایی می اندازیم. من یک نمایشگاه خط گذاشته ام و فروس خوبی داشته ام. مردم خط را دوست دارند. شاگردان قدیمم مشتری های خوب من هستند. ما، من و تو هنوز از قبل نواختن ساز نان نخورده ایم. اما شاید یک روزی بخوریم. ساز را کسی باید بالای سرش ببرد که قدو قامتی آذری داشته باشد و به او بیاید که چکمه بپوشد نه آنکه در چکمه فرو برود و مفقود شود. من تارم را در بغل می گیرم و سرم را توی ساز فرو می برم. تعریف با ساز من می خواند. دف زدن به تو می آید. سه تار زدن به قشنگ کامکار. من محو سه تار زدن او می شوم. یک نمایشگاه مشترک چهار نفره از سفال های مان گذاشته ایم. من و تو، رویا و اوژن. کار آنها از ما سر است اما ما ایرانی تریم. گفت و گوهای شبانه ی مفصلی کرده ایم تا در نمایشگاه بعدی مان شاید بتوانیم سفال های آبی ساده ارائه بدهیم. ساده اما خوش ترکیب. با چرخش های کاملا نرم. بدون تیزی. انحنا وجود دارد. اما شکست وجود ندارد. راه های بی شماری به روی آدم های زنده ی با ایمان باز است. ایمان باور قلبی ست. اعتقاد ماحصل تفکر و تحلیل ما به هر دو مسلحیم. شبه روشنفکران را فراموش کن، انگل ها حق شان است که دائما نق بزنند. عسل! ما قسمت کردیم. بالمناصفه قسمت کردیم. ذره یی بیش از سهم خودمان برنداشتیم. سهم ما، حق مسلم ماست. خوشبختی، نه فقط ملک اعیان و اشراف نیست. بل اصلا دیناری از آن هم به ایشان نمی رسد. نباید برسد. ثروت خوشبختی نمی آورد. درست همانقدر که فقر. فقط تن پروران بهانه جو هستند که از نبود کار می نالند.
- می دانم ...... مرغ و خروس ... درخت میوه ... کارگاه - من کنار خیابان کتاب می فروختم. - مغول ها . مغول ها .
- مغول ها همیشه بوده اند. اما زمین خدا سرشار از برکت است و مغز انسان مسئول. سرشار از اندیشه های بارآور. ما کار کردیم عسل، شب و روز .... ما وقت را نسوزاندیم. ما زندگی ما را با کار، آراستیم و غنی کردیم. حال حق ماست ..