بر راه رفتن نگاه کردن بحث، منطق و حتی خندیدن مان.
هرگز نباید به فردا واگذاشت
چرا که خالی دلمردگی را از امروز تا فردا، همچنان، خالی نگه داشتن، خطر کردنی ست مصیبت بار
و بی دلیل. زندگی را، پیر پر باید کرد.
دیگر فرصتی برای پیاده روی صبحگاهی نمانده است. من و تو، بی شک، جبران خواهیم کرد.