آیمو گفت: «من با ملکه می خوابم.» نگاه کرد بیند من شوخی را چه گونه گرفته ام.
گفتم: «خفه شو. تو با یه لیوان شراب زیادی خوش مزه گیت گل می کنه.» بیرون سخت می بارید. به ساعتم نگاه کردم. ساعت نه و نیم بود.
گفتم: «دیگه موقع رفتنه» و پاشدم. بونلو گفت: «سرکار شما سوار ماشین کی میشین؟»
«آیمو. بعدش تو بیا، بعدش پیانی. از همین راه به طرف کورمونز حرکت می کنیم.» پیانی گفت: «من می ترسم خوابم ببره.» |
خیلی خوب، پس من سوار ماشین تو میشم. بعد بوتلو، بعد آیمو» پیانی گفت: «این خوب جوریه. چون من خوابم می آد»
من می رونم، تو یه خورده بخواب.» |
«نه، من تا وقتی بدونم یه نفر هست که اگه خواب رفتم بیدارم کنه، می تونم برونم.»
من بیدارت می کنم. چراغها رو خاموش کن، بارتو.»
بونلو گفت: «چراغ ها رو می تونیم روشن هم بذاریم. این خونه که دیگه به درد ما نمی خوره.»
گفتم: «من به صندوق کوچک تو اطاقم دارم. پیانی می تونی کمک کنی بیاریش پایین ؟ »
پیانی گفت: ما خودمون می یاریمش. یالا، آلدو.» با بونلو به سالن رفت. صدای شان را شنیدم که بالا رفتند.
بارتولومئو آیمو گفت: «اینجا، جای خوبی بود.» دو شیشه شراب و نیم قالب پنیر توی کوله بار خودش گذاشت. «دیگه جای به این خوبی گیر مون نمیاد. سرکار تا کجا می خوان عقب نشینی کنن؟»