حالت بد میشه، من هم برات بی ارزش می شم.» پس حالا بیا.» «نه، عزیزم. باید دستورهای دکتر را انجام بدم، تو رو هم مرتب کنم.» تو مرا واقعا دوست نداری، وگرنه حالا دوباره می آمدی.»
کاترین مرا بوسید: «تو چه بچه بدی هستی. این هم از دستورهای دکتر. حرارت بدنت همیشه عادیه. تو چه حرارت ماهی داری.»
تو همه چیزت ماهه.» «اوه، نه. حرارت تو ماهه. من از حرارت بدن تو خیلی کیف میکنم.» ممکنه بچه های ما حرارت بدن شون خوب باشه.»| ممکنه بچه های ما حرارت بدنشون وحشتناک باشه.»
چه کار باید بکنی که منو برای والنتینی حاضر کنی؟» «کار زیادی نیس، ولی خیلی ناجوره.» |
کاشکی نمی بایست تو بکنی.»
«صد سال. من نمی خوام هیچ کس دیگه بهت دس بزنه. من دیوونه م. اگه یکی دیگه بهت دس بزنه کفرم در می آد.»
حتی فرگسون؟ » مخصوص فرگسون و گیج، و اون یکی دیگه - اسمش چیه؟» «واکر» |
« آره، همون. اینجا خیلی پرستار داره. باید یک عده مریض بیارن، وگرنه مارو می فرستند به جای دیگه. حالا چار تا پرستار دارند.»
شاید باز هم مریض بیاد. به این پرستارها احتیاج دارند. اینجا برای خودش بیمارستان بزرگیه دیگه.» |
«خداکنه چند تا مریض بیارن. اگر منو فرستادند چه کار کنم؟ منو حتما می فرستند، مگر این که چند تا مریض بیارند.»