چطور می توانست بفهمد؟ نتیجه گرفت که باید با جیمی لندی حرف بزند. این تنها راه بود.
***
تیم پاورز از اف اف شماره ی تلفن لندی را به لیسی داد و بعد به هوای قدم زدن بیرون رفت تا دنبال تلفن عمومی بگردد. چندین سکای بیست و پنج سنتی با خود داشت. پنج بلوک دورتر از مجتمع: در خیابان مادیسون یک تلفن عمومی سالم پیدا کرد.
در فاصله ی چهل و دو - سه کیلومتری، در ویک کاف - نیوجرسی، مونا فارل با شنیدن صدای زنگ تلفن از جای خود بلند شد. در دل دعا کرد: خدا کند لیسی باشد.
صدای صمیمی و مطمئن مردی از پشت خط گفت:
- خانم فارل، من از طرف لیسی زنگ میزنم نمیتواند با شما تماس بگیرد، دلش می خواهد بدانید حالش خوب است و بمحض اینکه بتواند، با شما تماس میگیرد.
مونا ملتمسانه گفت:
- او کجاست؟ چرا خودش نمی تواند تماس بگیرد؟
تام میدانست که باید ارتباط را قطع کند، اما احساس کرد مادر لیسی بشدت آشفته است، دلش نیامد گوشی را بگذارد و عاجزانه اجازه داد او دلواپسی خود را بروز دهد. سپس حرف او را قطع کرد و گفت:
- خانم فارل، او حالش خوب است. حرفم را باور کن. او خوب است.
لیسی به او هشدار داده بود زیاد تلفن را اشغال نگذارد. او گوشی را گذاشت در حالی که مونا فارل همچنان التماس میکرد چیز بیشتری بداند. تیم راهی