20

وقتش رسیده بود به خانه زنگ بزند. هم دلش می خواست و هم نگران بود این بار محل امن برای تلفن زدن یک متل بود. وقتی در زد، جرج سونسون در را باز کرد.
- هرگز همان جای قبلی نیست.
سونسون گفت:
- نه. خط آماده است. شمارات را وصل کنم. هر چه به تو گفتم یادت باشد، آلیس.
سونسون همیشه او را آلیس صدا میکرد.
او بالحنی یکنواخت گفت:
- کلمه به کلمه اش یادم است.
و بعد فهرست مطالب را از حفظ گفت:
- حتی بر زبان آوردن نام سوپر مارکت باعث لو رفتن محل من میشود، اگر خواستم از باشگاه بدنسازی حرف بزنم هرگز نباید اسم توین سیتیز را بر زبان بیاورم، راجع به هوا حرف نزنم، چون فعلا شغلی ندارم موضوع بی خطر است و می توانم درباره اش روده درازی کنم.
لیسی لب زیرین خود را گاز گرفت و با حالتی پشیمان گفت: