کروکس گفت ، « من نمی خوام ترو بترسونم. او برمیگرده، من از خودم حرف می زدم . آدم اینجا تنها می شینه فکر می کنه یا کتاب می خونه یا یه همچی کاری می کنه . یه وقت فکر می کنه اما نمی تونه بگه فکرش درسه یا غلطه. گاس یه چیزی رو میفهمه اما نمیدونه درسه یا نه . نمی تونه از یکی بپرسه او چه فکر می کنه . نمی تونه بگه ، هیچی نداره که باهش اندازه بگیره. من خیلی چیزا اینجا فهمیدهم. من خوش بودم ، نمی دونم خواب بودم یا نه . اگه یکی بام بود می تونس بهم بگه خواب بودم یا نه . او فوخ درس می شد. اما نمی دونم.» کروکس اکنون به سوی پنجره نگاه می کرد.
لنی بیچاره وار گفت،« ژرژ منو نمیذاره بره. میدونم که ژرژ اینکارو نمی‌کنه .»