حسی. هیکل زن به وضوح در برابرش قرار داشت اما اثری از هاله عشق که معمولا معشوق آدمی را در بر می گیرد گرداگرد خطوط مشخص این هیکل نبود. بی اراده گفت:
شاید نمی‌بایستی زن من میشدی.
انگار سیمونا این گفته را به عنوان مبنای بحث قبول داشت. مثل این که خودش هم به همین فکر بود. منتهی جرأت ابراز نداشت. پرسید: «چرا؟»
جاکومو می‌خواست جواب بدهد: «به این علت که همدیگر را واقعا دوست نداریم. اما با وجود چنین تصوری در ذهنش، این تصور را به کلی جور دیگری بیان کرد. سیمونا کمونیست بود. و شغلی در کمیته مرکزی حزب داشت. اما جاکومو به هیچ وجه کمونیست نبود و ادعا می‌کرد که اهمیتی به افکار سیاسی زنش نمی‌دهد. اما در این لحظه به طور غیر منتظره‌ای به ذهنش رسید که افکار سیاسی زنش علت اصلی اختلاف آنهاست. خودش هم از آنچه بر زبان آورد حیرت کرد.
زیرا میان من و تو از نظر افکار اختلاف زیادی است. مفصودت چه نوع افکاریست؟ افکار سیاسی
آنگاه متوجه شد که چرا اعراض زن را از خودش، به طرز تفکر سیاسی او وابسته دانسته. پای سیاست را به این امید به میان آورده بود که در زن عکس العملی برانگیزد. چرا که می‌دانست زن نسبت به این مسأله حساس است و در واقع زن هم فورا جواب داد که:
این طور نیست. حقیقت این است که من عقاید خاصی دارم و تو هیچ عقیده ای نداری.