فصل 6

صبح روز بعد، همه منتظر بودند نامه ای از آقای بنت برسد، اما پست آمد بی آن که یک سطر نوشته از آقای بنت آورده باشد. افراد خانواده می دانستند او اصولا در نامه نوشتن تنبل است، اما در چنین موقعیتی همه امیدوار بودند که او به خودش زحمت بدهد و چند خط بنویسد. پیش خودشان فکر می کردند شاید خبرهای خوشی در کار نبرده، اما باز هم دلشان می خواست مطمئن بشوند. آقای گاردینر هم قبل از رفتن فقط منتظر رسیدن نامه او بود.
وقتی آقای گاردینر رفت، لااقل خیال همه راحت شد که زود به زود از اوضاع و احوال باخبر می شوند. او موقع خداحافظی همچنین قول داد که در اسرع وقت کاری خواهد کرد آقای بنت به لانگبورن برگردد، و به این ترتیب خیال خواهر خود را هم راحت کرد، چون خانم بنت تنها راه نجات شوهر خود را این می دانست که در دوئل کشته نشود.
خانم گاردینر و بچه ها هم قرار شد چند روز بیشتر در هرتفردشر بماند، چون خانم گاردینر فکر می کرد حضورش کمکی به حال خواهر زاده های شوهرش خواهد بود. او برای رسیدگی به خانم بنت به دخترها کمک می کرد و در ساعات فراغت نیز به آن ها دلگرمی می داد. خاله دخترها نیز زیاد به آن ها سر می زد و طبق معمول می خواست به آن ها قوت قلب بدهد و