فصل ۱۵

صبح روز شنبه، قبل از اینکه دیگران برای صبحانه خوردن بیایند، الیزابت و آقای کالینز چند دقیقه ای با هم تنها ماندند، و آقای کالینز از همین فرصت استفاده کرد تا آداب و احترامات خداحافظی را که به نظرش واجب و ضروری بود به جا بیاورد.
گفت: «دوشیزه الیزابت، اطلاع ندارم که خانم کالینز قبلا به شما گفته اند که با آمدن تان چه لطف و محبتی مبذول کرده اید یا نه، ولی من اطمینان دارم که بدون دریافت اظهار تشکر ایشان از این جا عزیمت نخواهید کرد. به شما اطمینان می دهم که مصاحبت شما برای ما بسیار مغتنم بود. ما می دانیم کلبه محقر مان باب طبع کسی نیست. زندگی ساده ما، اتاق های کوچک ما خدمتکارهای قلیل ما، و محدود بودن رفت و آمدهای ما، قاعدتا هانسفرد را برای خانم جوانی مانند شما کسالت بار می سازد. اما امیدوارم قبول بفرمایید که ما به سبب لطف و مرحمت شما بی نهایت ممنون و متشکریم و نهایت سعی خود را کرده ایم تا شما اوقات تان را بد نگذرانید.»
الیزابت تشکر فراوان کرد و اطمینان داد که به او خوش گذشته است. گفت که شش هفته را با رضایت کامل سپری کرده و از مصاحبت شارلوت برخوردار بوده و توجهات محبت آمیزی در این مدت دیده است، و به همین