آریثا هم به خاطر یادبود بنیانگذار پرافتخارش، آن را «وفاداری جدید» نامیده بود.
فرمینا داثا هرگز موفق نشد باور کند که آن اسمی که آن طور برای آن دو بامسمی بود، صرفا یک تصادف تاریخی است و ربطی به شاعرانگی مزمن فلورنتینو آریثا ندارد.
به هر حال وفاداری جدید برخلاف سایر کشتی های رودخانه ای، چه قدیمی و چه تازه ساز، در کنار کابین ناخدا، یک کابین بسیار بزرگ و راحت داشت؛ اتاق نشیمنی با میل های حصیری که روکش آنها رنگ هایی شاد داشت. یک اتاق خواب با تخت دو نفره که به سبک چینی تزیین شده بود. یک حمام با وان و دوش، با یک ایوان بزرگ سرپوشیده که در آن، از بالا، گلدان های سرخس آویزان بودند و از آنجا منظره روبرو و اطراف کشتی به خوبی پیدا بود. یک نوع دستگاه تهویه مطبوع هم داشت که بی سر و صدا بود و از ورود سر و صدای خارج جلوگیری می کرد و هوای کابین را بهاری نگاه می داشت. آن محیط مجلل به کابین ریاست جمهوری معروف شده بود، چون تا آن موقع سه رئیس جمهور در آن سفر کرده بودند. کابین درآمد تجاری نداشت و فقط برای مقامات مهم و میهمانانی بسیار عالیقدر در نظر گرفته شده بود. فلورنتینو آریثا تا به مقام ریاست کل «ش. ر. ک» رسیده بود، داده بود آنجا را بسازند. طبعا برای افراد عالی مقام، ولی در ته دل آنجا را پناهگاهی سعادتمندانه در نظر گرفته بود. دیر یا زود برای ماه عسل خودش و فرمینا داثا روز موعود فرا رسید. بانو و میزبان پا به کابین رئیس جمهوری گذاشتند. ناخدای کشتی با احترام هر چه تمام تر از دکتر اوربینو داثا و همسرش و همان طور از فلورنتینو آریثا با شامپانی و ماهی آزاد دودزده