پوارو که از سقلمه بی هوای خانم الیور، نفسش بند آمده بود، فقط توانست سری تکان دهد که ظاهرا تاییدی بر گفته خانم الیور بود. | بازرس بتل که قبلا از جای برخاسته بود، به طرف مهمانان خود آمد و دستشان را به گرمی فشرد و پس از سلام و احوال پرسی اظهار داشت: «راستش را بخواهید، فکر کردم وقت آن رسیده که جلسه کوچکی با هم داشته باشیم و راجع به کارهایی که تا به حال انجام داده ایم صحبت و تبادل نظر نمائیم. حتما میل دارید بدانید که اسکاتلندیارد تا چه حد پیشرفت کرده ضمن آنکه خود من به شخصه خیلی مشتاقم که بدانم شما دو نفر به چه
نتایجی دست یافته اید. تنها سرهنگ ریس است که باید بیاید تا کارمان را شروع...)
و هنوز جمله خود را تمام نکرده بود که سرهنگ ریس به مانند شخصی که انگار موی او را آتش زده اند، وارد اتاق شد و به محض ورود گفت: «خیلی معذرت می خواهم بتل عزیز. مثل اینکه قدری دیر کردم. به به، سرکار خانم الیور، چه سعادتی، حالتان چطور است؟ سلام مسیو پوارو، خیلی خوشوقتم که باز هم شما را ملاقات می کنم. از همه شما معذرت میخواهم. ماموریتی در خارج از کشور به من محول شده که باید فردا بروم. طبق معمول کمی کارهای شخصی داشتم که حتما می بایست انجام می دادم و همین بود که نتوانستم سر موقع حاضر شوم. خانم الیور سئوال کرد: «خوب، کجا می خواهید تشریف ببرید؟ »
راستش
چند روزی طرف های بلوچستان خواهم بود.»
ت: ((حتم
پوارو لبخند پر معنائی زد و گفت: «بله، این طور که شنیدم آن طرفها قدری شلوغ شده. به هر حال توصیه می کنم حتما مواظب خودتان باشید.) سرهنگ ریس چشمکی زد و با قاطعیت در جواب گفت: «حتما، خیلی متشکرم.) بازرس بتل نیز وارد صحبت شد و سئوال کرد: «خوب جناب سرهنگ، چیزی برای من دارید؟»
بله، حتما. اطلاعاتی را که راجع به سرگرد دسپارد می خواستید تهیه کردم، بفرمائید.) و چند ورق کاغذ که به هم منگنه شده بود تحویل بازرس بتل داد و هم زمان اظهار داشت: «در این گزارش به محل ها و تاریخ های زیادی اشاره شده که اکثر آنها به نظر من، ارتباطی با ماجرای این جنایت ندارد ضمن آنکه موردی هم که موقعیت ایشان را به خطر اندازد دیده نمی شود. من این گزارشات را دقیقا خواندم و حالا اجازه می خواهم که خیلی صریح و با قاطعیت خدمتتان عرض کنم که دور سرگرد دسپارد را خط بکشید، این وصله ها اصلا به او نمی چسبد. سرگرد دسپارد آدمی فوق العاده روراست و بدون غل و غش می باشد، در زندگی
نتایجی دست یافته اید. تنها سرهنگ ریس است که باید بیاید تا کارمان را شروع...)
و هنوز جمله خود را تمام نکرده بود که سرهنگ ریس به مانند شخصی که انگار موی او را آتش زده اند، وارد اتاق شد و به محض ورود گفت: «خیلی معذرت می خواهم بتل عزیز. مثل اینکه قدری دیر کردم. به به، سرکار خانم الیور، چه سعادتی، حالتان چطور است؟ سلام مسیو پوارو، خیلی خوشوقتم که باز هم شما را ملاقات می کنم. از همه شما معذرت میخواهم. ماموریتی در خارج از کشور به من محول شده که باید فردا بروم. طبق معمول کمی کارهای شخصی داشتم که حتما می بایست انجام می دادم و همین بود که نتوانستم سر موقع حاضر شوم. خانم الیور سئوال کرد: «خوب، کجا می خواهید تشریف ببرید؟ »
راستش
چند روزی طرف های بلوچستان خواهم بود.»
ت: ((حتم
پوارو لبخند پر معنائی زد و گفت: «بله، این طور که شنیدم آن طرفها قدری شلوغ شده. به هر حال توصیه می کنم حتما مواظب خودتان باشید.) سرهنگ ریس چشمکی زد و با قاطعیت در جواب گفت: «حتما، خیلی متشکرم.) بازرس بتل نیز وارد صحبت شد و سئوال کرد: «خوب جناب سرهنگ، چیزی برای من دارید؟»
بله، حتما. اطلاعاتی را که راجع به سرگرد دسپارد می خواستید تهیه کردم، بفرمائید.) و چند ورق کاغذ که به هم منگنه شده بود تحویل بازرس بتل داد و هم زمان اظهار داشت: «در این گزارش به محل ها و تاریخ های زیادی اشاره شده که اکثر آنها به نظر من، ارتباطی با ماجرای این جنایت ندارد ضمن آنکه موردی هم که موقعیت ایشان را به خطر اندازد دیده نمی شود. من این گزارشات را دقیقا خواندم و حالا اجازه می خواهم که خیلی صریح و با قاطعیت خدمتتان عرض کنم که دور سرگرد دسپارد را خط بکشید، این وصله ها اصلا به او نمی چسبد. سرگرد دسپارد آدمی فوق العاده روراست و بدون غل و غش می باشد، در زندگی