چند روز پس از این واقعه اشک نریخت.
مرگ پدر کمک می کرد که موری بیش از پیش به خود و شرایط پیرامون خود بیندیشد و با آمادگی کامل به استقبال رفتارهایی برود که از پدر و مادر خویش دریافت نکرده بود: آغوش ها، بوسه ها، گفتگوها، خنده ها و خداحافظی کردنهای قبل از خارج شدن و خیلی چیزهای دیگر.
وقتی چارلی از دنیا رفت، موری از همه افراد مورد علاقه پدرش درخواست کرد که برای دیدن او مراجعه کنند. خبر مرگ پدر را به همه داد. اما دریغ از یک تماس تلفنی یا تلگراف. هیچ یک از آنها حتی نیامدند از پشت شیشه نگاهی به جسد او بیندازند. جسدی که در آن زیرزمین سرد و غریبه خفته بود.