اسقف آجی از پله ها بالا رفت و اعلام کرد که هیئت منصفه آماده است تا رای خود را اعلام کند. آجی از مردم خواست که آرام باشند و در پی این درخواست ، فورا شعارها قطع شد و سکوت برقرار گردید. تظاهر کنندگان جلوتر آمدند. آجی از آنها خواست تا زانو بر زمین بزنند و به دعا و نیایش بپردازند. انبوه جمعیت به دعوت آجی لبیک گفت و از صمیم قلب دست به دعا برداشت. تمام مردان، زنان و کودکان حاضر در میدان در برابر خداوند سر تعظیم فرود آوردند و از او خواستند کارل لی را شامل لطف و رحمت خود کند و او را به سلامت نزد خانواده اش برگرداند. سربازان هم که شانه به شانه ی هم موضع گرفته بودند، امیدوار بودند کارل لی آزاد و تبرئه گردد و کار به اغتشاش منجر نگردد. اوزی و موس جونیور از تماشاچیان حاضر در سالن خواستند که سر جای خود بنشینند. سپس به معاونین کلانتر و افراد داوطلب دستور دادند که تا در کنار دیوارها و راهروی وسط سالن به نگهبانی بپردازند. جیک وارد شد و نگاهی به کارل لی انداخت که پشت میز وکیل مدافع منتظر نشسته بود. سپس به تماشاچیان نگاه کرد. چند نفری از آنها دعا می خواندند و دیگران هم هیجان زده و منتظر، ناخن می جویدند. گوان آهسته گریه می کرد و لستر هم نگران به نظر می رسید. تونیا و برادرش نگران و وحشت زده بودند. نوز سر جایش نشست و سکوت عجیب و بی سابقه ای بر سالن حکمفرما شد. از بیرون سالن هم هیچ صدایی به گوش نمی رسید. بیست هزار سیاهپوست مانند مومنین مسلمان به هنگام نماز، زانو بر زمین زده بودند. جوی پر از هیجان و انتظار همه جا را پر کرده بود. ا ) به من اطلاع داده اند که هیئت منصفه رای خود را صادر کرده است. درست است، آقای پیت؟ بسیار خوب. هم اکنون هیئت منصفه را به سالن فراخواهم خواند، اما باید قبل از آن توجه حاضرین را به یک نکته ی مهم جلب کنم: من هیچ نوع ابراز احساساتی را در سالن دادگاه تحمل نخواهم کرد. هر کس نظم دادگاه را مختل کند، به وسیله ی کلانتر اخراج خواهد شد و حتی در صورت لزوم، دستور خواهم داد سالن را به کلی تخلیه کنند. خدمتکار، لطفا هیئت منصفه را وارد کنید. » در باز شد و پس از مدتی، که برای همگان به اندازه ی یک قرن طول کشید، نخستین عضو هیئت منصفه، یعنی خانم ایولا دل پیتس، گریه کنان وارد سالن شد. جیک سرش را پایین انداخت و لستر به تصویری که بالای سر نوز آویزان بود خیره شد. سایر اعضای هیئت، یکی پس از دیگری به سالن آمدند و در محل خود نشستند. همگی عصبی، نا آرام و خسته به نظر می رسیدند. معلوم بود که اغلب آنها گریه کرده اند. جیک