این اعتراض هم جیک را از مسیری که برای خود انتخاب کرده بود، منحرف نکرد: «فرض کنید دختر خردسال شما مورد تجاوز قرار گرفته است و شما یکی از سربازان ویتنام دیده ای هستید که به طرز کار با مسلسل ام -?? کاملا مسلط است. فرض کنید که در حالی که دخترتان بر روی تخت بیمارستان با عفریت مرگ دست و پنجه نرم می کند، شما فرصت دستیابی به چنین سلاحی را پیدا می کنید. فرض کنید که مجرم جنایتکار دستگیر شده است. فرض کنید که شش روز بعد، در حالی که مجرم را از دادگاه به بیرون می برند، شما در نزدیکی او ایستاده اید و فرض کنید که در این فرصت، مسلسل ام -?? در دست شما و آماده شلیک است... اگر شما در این شرایط قرار می گرفتید چه می کردید؟ آقای باکلی به این سؤال پاسخی کاملا شخصی و متفاوت داد. او گفت که از مصیبت وارده بر دخترش غمگین می شد، اما آن طرف صورتش را هم برای خوردن سیلی دوم در اختیار مجرم می گذاشت و به این امید دل خوش می کرد که دستگاه قضایی ما وظیفه خود را به نحو احسن انجام دهد، مجرم را پس از محاکمه منصفانه محکوم کند و به زندان پارچمن بفرستند و تا آخر عمر او را هرگز، حتی به قید ضمانت، از زندان آزاد نکند. این طرز تلقی و این موضعگیری، قابل درک و در خور احترام و ستایش است. باید به خویشتن داری و ف نفس چنین انسانی آفرین گفت. ولی یک انسان معمولی، یک پدر معمولی در چنین شرایطی چه می کند؟ » اگر مسلسل ام -?? در اختیار جیک بود چکار می کرد؟ شک نداشت که بی درنگ آن دو مادر بخطای لعنتی را به دیار عدم واصل می نمود. کارل لی حق آن دو جنایتکار را کف دستشان گذاشت. کار او، بر حق و عین عدالت بود.» جیک مکثی کرد، آب نوشید و لحن سخنش را تغییر داد. حالت درد و اندوه از چهره اش محو گردید و جای خود را به خشم و شماتت داد. | کمی هم در مورد کاب و ویلارد حرف بزنیم. همه مصیبتها را آن دو نفر به وجود آوردند. دادستان تلاش کرد آن دو نفر را دو قربانی قابل ترحم معرفی کند. ولی مگر چه کسی جز مادران آن دو نفر، از نبودشان ناراحت است؟ آن دو به یک دختر خردسال تجاوز کردند و پیش از آن هم به قاچاق مواد مخدر می پرداختند. هیچ دلیلی برای سوگواری بر مرگ آنان وجود ندارد. عدم وجود آنها بر امنیت جامعه ما افزوده است. اکنون سایر کودکانی که در این کانتی زندگی می کنند از شر وجود آنان در امانند و نباید از آن دو شرور متجاوز ترسی به خود راه دهند. والدین این کودکان می توانند نفسی به راحتی بکشند. کارل لی مستحق دریافت مدال افتخار است و باید او را تشویق کرد و برایش هورا کشید. او