جیک درباره دخترش هانا سخن گفت که تنها فرزند خانواده بود و فرزند دیگری هم قرار نبود به او اضافه شود. هانا چهار ساله بود و بزودی پنج ساله می شد. تمام دنیای جیک حول این دختر می چرخید. این دختر، موجود پرستیدنی و چیزی از سرشت ویژه بود و جیک خود را موظف می دانست که با تمام وجود از او محافظت کند. رابطه ای خاص و غیر قابل توصیف، او و دخترش را به هم پیوند داده بود. کارل لى هم یک دختر داشت. نام این دختر تونیا بود. جیک به تونیا که در ردیف اول بین مادر و برادرانش نشسته بود، اشاره کرد: «دختری شیرین و دوست داشتنی، دختری ده ساله؛ ولی این دختر هرگز فرزندی به دنیا نخواهد آورد، تونیا هرگز دختری به دنیا نخواهد آورد، چون...» باکلی با لحنی آرام گفت: «اعتراض دارم، عالیجناب» نوز پاسخ داد: «اعتراض وارد است.» جیک به اعتراض باکلی توجهی نکرد، به سخنانش درباره تجاوز به عنف ادامه داد و اظهار داشت که به عقیده او، این جنایت از قتل نفس هم بدتر است. قتل به رنجهای قربانی پایان می دهد و او را از مواجهه دائمی با تجربه تلخ و وحشتناکی که از سر گذرانده است، نجات می بخشد. اما کسی که قربانی تجاوز به عنف می شود، دائما به این شکنجه تحقیر آمیز و مصیبت بار فکر می کند و در دش از نو تازه می گردد. فرد قربانی تلاش می کند حقیقت را درک کند و سؤالاتی برایش مطرح می شود. از همه بدتر اینکه او می داند که مجرم جنایتکار زنده است و شاید روزی آزاد شود و یا از زندان فرار کند. قربانی هر روز و هر ساعت فاجعه تجاوز را به یاد می آورد و هزاران سؤال به مغزش خطور می کند؛ قدم به قدم و دقیقه به دقیقه، و درد و تحقیر ناشی از این جنایت حتی در عالم خیال هم غیر قابل تحمل است. این زخمی است که التیام نمی پذیرد. «اما وحشتناکترین جنایت که می توان به تصور آورد، تجاوز به یک کودک خردسال است. یک زن بالغ به هر حال از بلایی که بر سرش نازل می شود، تصور نسبتا روشنی دارد؛ حیوانی در قالب انسان، آکنده از نفرت، خشم و شهوت وحشیانه و حیوانی بر او هجوم می آورد و بدن او را مورد سوء استفاده قرار می دهد. ولی یک دختر بچه معصوم ده ساله چطور؟ خود را بجای والدین این دختر بگذارید. پیش خود مجسم کنید باید دلیل این جنایت وحشیانه را برای دختر ده ساله خود توضیح دهید. چگونه می خواهید برایش توضیح دهید که هرگز نخواهد توانست فرزندی به دنیا بیاورد؟ » «اعتراض!» موافقت می شود. خانمها و آقایان، لطفا به توضیحات اخیر الذكر وکیل مدافع توجه نکنید.»