مدتی، بدبینی اش کمتر شد و عملا در مورد همه چیز با هم گفتگو کردیم. البته بعضی از سؤالات را نشنیده می گرفت، اما در مجموع حاضر به همکاری بود و مشکلی برای ما ایجاد نکرد.» جلسه بعدی کی و در کجا تشکیل شد؟» روز بعد در همان محل یاد شده.» | «چه مطلب قابل ذکری در مورد رفتار و واکنش وی در برابر شما وجود دارد؟ » در ابتدا برخوردش به همان سردی و با همان احتیاط و بدبینی روز قبل بود، ولی بعد، سر صحبتش باز شد و ما در مورد همان موضوعها با هم حرف زدیم.» جلسه دوم چه مدت طول کشید؟ » تقریبا چهار ساعت.» و باکلی به یادداشتهایش نگاه کرد و بیخ گوش ماسگراو چیزی زمزمه نمود. سپس ادامه داد: «آقای دکتر رودهیور، آیا بر اساس معاینات انجام شده در روزهای نوزدهم و بیستم ژوئن، قادرید وضعیت روانی و دماغی متهم را در زمان یاد شده ارزیابی کنید؟» «بله.» تشخیص کارشناسی شما چیست؟ » در رزوهای نوزدهم و بیستم ژوئن، آقای هیلی از نظر روانی سالم بود. به عقیده من وضعیت دماغی او کاملا عادی به نظر می رسید.» متشکرم. آیا بر اساس معایناتی که انجام داده اید، می توانید در مورد وضعیت روانی آقای هیلی در روزی که وی بیلی ری کاب و پیت ویلارد را به قتل رسانید، اظهار نظر نمایید؟» «بله.» نظر کارشناسی شما در این مورد چیست؟ » به عقیده من وضعیت روانی او در لحظه ارتکاب جرم عادی و بلااشکال بوده و دچار هیچ عارضه دماغی نبوده است.» این تشخیص شما مبتنی بر چه فاکتورهایی است؟ » رودهیور به هیئت منصفه نگاه کرد و به یک پروفسور تمام عیار تبدیل شد: «در این نوع جنایت باید به دخالت قصد و نیت، و نقشی که سبق تصمیم در ارتکاب جرم داشته است، توجه کافی کرد. انگیزه ارتکاب جرم جزء و عنصری از عزم مجرم و تصمیمی است که او از قبل اتخاذ کرده است. آقای هیلی یک انگیزه بسیار قوی برای ارتکاب جرم داشته و وضعیت روانی او نیز مانعی در راه تبدیل این انگیزه