«آقای هیلی علاقه زیادی به حرف زدن در این مورد داشت و چنین به نظر می رسید که از او خواسته بودند تا در جلسه معاینه حتى الامکان در این مورد حرافی کند.» در جلسه اول درباره چه موضوعات دیگری حرف زدید؟» | موضوعات متعددی مورد بحث قرار گرفت؛ دوران کودکی، خانواده، دوران مدرسه، کار و چیزهای دیگر» «آیا متهم به موضوع تجاوز به دخترش نیز اشاره کرد؟ » «بله، به دفعات. روشن بود که حرف زدن در این مورد برای او بسیار دردناک است و البته اگر من هم به جای ایشان بودم، همین احساس را داشتم.» بحثهای شما به وقایعی که به قتل كاب و ویلارد منجر گردید نیز کشیده شد؟» بله، ما مفصلا در این مورد گفتگو کردیم. سعی من بر این بود که دریابم متهم تا چه حد بر وقایعی که به مرگ آن دو نفر منجر گردید، آگاه و بصیر است.» متهم در این مورد چه مطالبی گفت؟» در ابتدا چیز زیادی نمی گفت، ولی بتدریج از مقاومت درونی اش کاسته شد و اظهار داشت که سه روز قبل از کشتن آن دو نفر، در ساختمان دادگاه به جستجوی جای مناسبی برای پنهان شدن پرداخته بود.» در مورد وضعیت روانی او در لحظات بلافاصله پیش از قتل، چه موضوع قابل ذکری وجود دارد؟ » «آقای هیلی حاضر به گفتن جزئیات نبود و اظهار می کرد که جزئیات را فراموش کرده است. البته تصور می کنم که دروغ می گفت.» جیک از جا پرید و گفت: «اعتراض دارم! اظهارات شاهد باید مبتنی بر دیده ها و شنیده ها و مدارک محکم باشد. شاهد حق ندارد حدسیات خود را به عنوان نظر کارشناسی جا بزند.» اعتراض وارد است. ادامه بدهید، آقای باکلی.» سایر مشاهدات خود را در ارتباط با احساسات، نظریات و رفتار متهم بیان کنید.» رودهیور پاهایش را روی هم انداخت و فکورانه چینی به پیشانی خود انداخت: «در ابتدای کار، آقای هیلی به من سوء ظن داشت و از نگاه کردن به چشمان من حذر می کرد و پاسخهایش بسیار کوتاه بود. از اینکه در بیمارستان روانی دائما تحت نظر بود و گاهی به او دستبند می زدند ناراحت بود و از من می پرسید که چرا دیوارهای سلولش را با تشک و لایه ای از ابر ضخیم روکش کرده اند. ولی پس از