«آهان، پس درست شنیده بودم. حال دستیارتان خانم رو آرک چطور است؟ » بهتر است.» « کار کوکلوکس کلان بوده، اینطور نیست؟ » بله آقای قاضی، کار کلان بوده، همان کلانی که سعی کرد مرا بکشد، همان کلانی که در باغچه کاندیداهای هیئت منصفه صلیب آتش زد، همان کلانی که به احتمال زیاد اکثر اعضای هیئت منصفه را مرعوب کرده است. بله قربان، این کار هم کار همان کوکلوکس کلان بوده است.» نوز با یک حرکت سریع عینکش را برداشت و گفت: «می توانید این ادعای خود را ثابت کنید؟» می خواهید اقرار نامه کتبی و امضا شده اعضای کلان را که به تایید دفتر خانه اسناد رسمی هم رسیده است. خدمتتان تقدیم کنم؟ اگر منظورتان این است، باید عرض کنم متاسفم، اعضای کوکلوکس کلان حاضر به همکاری با من نیستند.» اگر سند معتبری ندارید و نمی توانید ادعای خود را ثابت کنید، بهتر است حرفی نزنید و موضوع را فراموش کنید.» | بله، عالیجناب» جیک از دفتر قاضی بیرون رفت و در را پشت سرش محکم کوبید. چند ثانیه بعد، آقای پیت از حاضرین در سالن خواست تا قیام کنند. نوز اعضای هیئت منصفه سلام کرد و قول داد که محاکمه را هر چه زودتر به پایان برساند. اعضای هیئت منصفه با حالتی جدی و رسمی به حرفهای قاضی گوش دادند. همگی آخر هفته را در کمال بی حوصلگی و بتنهایی در متل ((تمپل این)) سپری کرده بودند. قاضی خطاب به باکلی گفت: «آیا دادستان قصد دارد مطالبی به دادخواست خود اضافه کند؟» | دادستانی مایل است شاهد دیگری را به دادگاه احضار کند، عالیجناب» ) دکتر "رودهیور" را به جایگاه شهود احضار کردند. او مستقیما به طرف جایگاه رفت، سر جای خود نشست، به هیئت منصفه نگاه کرد و لبخند دوستانه ای زد. ظاهر دکتر رودهیور کاملا به روانپزشکان شباهت داشت. کت و شلوار تیره ای پوشیده بود و به جای چکمه، کفش سیاه براقی به پا داشت. باکلی به سوی تریبون رفت و به نوبه خود لبخند زد، سپس با صدای بلند و در حالیکه به هیئت منصفه نگاه می کرد، پرسید: «شما دکتر "ویلبرت رودهیور" هستید؟» گویی می خواست به طور غیر مستقیم به اعضای هیئت منصفه بگوید: «حالا شما را با یک روانپزشک واقعی آشنا می کنم.» بله. »