صبح روز دوشنبه، مامورین دوباره موانع را برقرار کردند و سربازان به منظور برقراری نظم عمومی به میدان آمدند و به این ترتیب شرایط حاکم بر شهر کلانتون، یک بار دیگر غیر عادی شد. اعضای کلان در منطقه مخصوص خود مستقر گردیدند و سیاهان نیز در آن سوی میدان مجددا ستاد خود را بر پا نمودند. روز تعطیل باعث تقویت نیروی دو طرف گردیده بود و لذا از ساعت هشت و نیم صبح، همگی با تمام قدرت شروع به شعار دادن کردند. آبروریزی دکتر بیس به گوش همگان رسیده بود و اعضای کلان شدیدا به پیروزی خود امیدوار شده بودند. بعلاوه، سوزاندن خانه جیک هم برای آنان موفقیت بزرگی محسوب می شد؛ آن روز صبح، افراد سفید پوش عضو کوکلوکس کلان سرحالتر و گستاختر از همیشه به نظر می رسیدند. نوز راس ساعت نه دادستان و وکیل مدافع را به دفتر خود فراخواند و در حالی که لبخند می زد، خطاب به جیک گفت: فقط می خواستم مطمئن بشوم که زنده و سالم و سرحالید. جیک آهسته - اما نه آنقدر آهسته که کسی صدایش را نشنود - گفت: چرا گورت را گم نمی کنی، آقای قاضی؟ باکلی و ماسگر او از فرط تعجب سر جای خود خشک شدند. آقای پیت سینه ای صاف کرد. نوز سرش را برگرداند و چینی به پیشانی انداخت: «چه گفتید، آقای بریگانس؟» | عرض کردم چرا جلسه را شروع نمی کنید، آقای قاضی؟»