خب، مسلم است که کمتر کسی حاضر است این ادعای او را بپذیرد. فکر می کنم حتی در بوستون هم کارل لی شانس چندانی برای تبرئه شدن نداشت و احتمالا هیئت منصفه او را گناهکار تشخیص می داد.» هری رکس گفت: « متأسفانه هیئت منصفه ی انتخاب شده در فورد کانتی هم همین قصد را دارد.» شلدون گفت: «امیدوارم آقای بریگانس بتواند به عنوان آخرین دفاع، سخنرانی تکان دهنده و بسیار مؤثری ایراد کند و چند تکخال برنه از آستین بیرون بکشد.» هری رکس گفت: «دیگر آستینی برای جیک باقی نمانده. همه ی آستین هایش، همه ی شلوار هایش و تمام لباس های زیر او آتش گرفتند و خاکستر شدند.» جیک پرسید: «چرا فردا به کلانتون نمی آیید تا ناظر بر ماجرا باشید؟ من شما را به قاضی معرفی می کنم و از او خواهم خواست اجازه دهد که همراه من به دفتر قاضی بیایید.» هری رکس گفت: «ولی به من اجازه ی این کار را نمی دهد.» شلدون لبخندی زد و گفت: «کم کم دارد علت این منع را می فهمم. آقای بریگانس، شاید دعوت شما را قبول کنم. به هر حال قصد دارد تا روز سه شنبه اینجا بمانم. جایی که هستید مطمئن و امن هست؟ » « نه .) ??? همسر «وودی مکنویل» در راهروی بیمارستان روی یک صندلی نشسته بود و آهسته گریه می کرد، اما در عین حال سعی می کرد با توجه به اینکه دو پسر کوچکش در کنار او نشسته بودند، شجاع باشد و از خود ضعف نشان ندهد. هر یک از پسر ها یک جعبه ی مچاله شده دستمال کاغذی در دست داشت و هر چند یک بار با دستمال اشک چشم یا بینی خود را پاک می کردند.