جیک و نسبیت دوان دوان از خیابان گذشتند. رئیس آتش نشانان آنها را دید و به استقبالشان آمد. «جیک! کسی در خانه هست؟» «نه.» خدا را شکر. البته خودم هم همین حدس را می زدم.» فقط یک سگ در خانه است.» «یک سگ؟!» جیک با حرکت سر سؤال را تأیید کرد و به خانه اش نگریست. رئیش آتش نشانان آهسته گفت: «خیلی متأسفم.» همگی به سوی اتومبیل اوزی رفتند که جلوی خانه خانم «پیکلس» پارک کرده بود. جیک به سؤالات کلانتر پاسخ داد. و این ماشین فولکس واگن که کنار اتومبیل کارلا پارک شده، مال شما که نیست، مگر نه؟» جیک که حالت عادی نداشت، به خانه ای که کارلا آنهمه به آن افتخار می کرد نگریست و به نشانه نفی سری تکان داد. «حدس می زدم. به احتمال قریب به یقین آتش از همین نقطه شروع شده است.» جیک گفت: «متوجه منظورتان نشدم.» اگر اتومبیل مال شما نیست، پس حتما یک فرد ناشناس آن را در این محل پارک کرده است. می بینید که زمین پارکینگ چطور می سوزد؟ بتون معمولا آتش نمی گیرد، بنابراین حتما با بنزین کار کرده اند. کسی اتومبیل را به اینجا آورده و روی آن بنزین ریخته است. بعد این فرد ناشناس از محل دور شده و از یک پناهگاه مطمئن یک چاشنی یا بمب کوچک را از راه دور منفجر کرده و به این ترتیب موجب آتش سوزی خانه شده است. پراتر و دو مامور آتش نشانی به علامت تأئید سر تکان دادند. جیک پرسید: «خانه از کی در آتش می سوزد؟» رئیس آتش نشانان گفت: «ده دقیقه پیش که ما سر رسیدیم، قسمت اعظم خانه دچار حریق شده بود، فکر کنم آتش سوزی نیم ساعت قبل شروع شده است. آتش خوبی است. کسی که این آتش سوزی را به راه انداخته، به کارش وارد بوده است.» | جیک پرسید: «چیزی را نمی توانیم از خانه بیرون بیاوریم، اینطور نیست؟ »