افراد کلان دیروز در نزدیکی آکسفورد به الن حمله کرده اند و او را به درختی بسته و کتک زده اند.» جیک پرسید: «حالش چطوره؟ » چندان رضایت بخش نیست. اما خوشبختانه وضعیت جسمانی اش اکنون تثبیت شده و از خطر جسته است.» یلدا با کلی پرسید: «چه اتفاقی افتاده است؟ » هنوز دقیقا نمی دانیم. افراد کلان به طریقی جلوی اتومبیل خانم رو آرک را گرفته و او را به جنگل برده اند. در آنجا لباسهایش را پاره کرده و موهایش را بریده اند. خانم روارک دچار ضربه مغزی شده و زخمهای متعدد سطحی برداشته است. بنابراین تصور می کنیم که او را کتک زده اند.» جیک دوباره دچار حالت تهوع شد و نتوانست حرفی بزند. شقیقه هایش را ماساژ داد و به این فکر فرو رفت که ای کاش می توانست دکتر بیس را به درخت ببندد و شلاق بزند. نوز با همدردی فراوان به بریگانس نگاه کرد و گفت: «حالتان خوب است، آقای بریگانس؟ » جیک پاسخی نداد. قاضی گفت: «بهتر است مدت تتنفس را تا ساعت دو تمدید کنیم. فکر می کنم همه ما به استراحت نیاز داریم.» جیک آهسته از پله جلوی ایوان بالا رفت. یک بطری خالی در دست داشت و در یک لحظه به این فکر افتاد که بطری را روی سر لوسین خرد کند. اما به احتمال زیاد اگر هم این کار را انجام می داد، لوسین اصلا دردی احساس نمی کرد. لوسین با یخهای داخل لیوانش بازی می کرد و به میدان خیره شده بود. در میدان بجز سربازان و تعدادی نوجوان کسی دیده نمی شد. پیران و دختران جوان منتظر باز شدن سینما بودند. سکوت حاکم بود. لوسین پس از مدتی سرش را پایین انداخت. جیک کنار او ایستاد بود. و هنوز گردن بطری را در دست می فشرد. بیس اکنون صدها کیلومتر از کلانتون دور شده بود. بالاخره جیک پرسید: «آقای دبلیو.تی. بیس کجاست؟» از اینجا رفت.» به کجا رفت؟ » به خانه خودش.» بیس در کجا زندگی می کند؟ »