مسئولیت مدنی بزرگ و مهم هیئت منصفه ، خیلی زود جذابیت خود را از دست داد. در شب دوم اقامت در هتل « تمپل این » ، به دستور قاضی تلفن ها را جمع کردند. برای رفع بیکاری چند روزنامه ی قدیمی متعلق به کتابخانه ی کلانتون را میان افراد تقسیم کردند ، اما اعضای هیئت منصفه پس از چند دقیقه آنها را به کناری گذاشتند. هیچ کس علاقه ای به خواندن نشریاتی نظیر The New " " Yorker یا " Architectural Digest" نداشت. کلاید سیسکو بیخ گوش خدمتکار دادگاه گفت : «نمی توانید برایمان چند شماره از نشریات مصور تهیه کنید؟ » آقای پیت پاسخ داد : « الان که نه، ولی شاید فردا بتوان این کار را بکنم. صبر کنید ببینم چه می شود. » اعضای هیئت منصفه بدون تلویزیون ، روزنامه و تلفن عمومی عملا در اتاقهای خود زندانی بودند. تنها سرگرمی ممکن، ورق بازی و گفتگو درباره محاکمهی هیلی بود. یکی دیگر از سرگرمی های قابل توجه، مراجعه به دستگاه اتوماتیک فروش نوشابه بود که در انتهای راهرو قرار داشت و چهارده عضو هیئت منصفه سراغ آن می رفتند. بیکاری و بی حوصلگی مانند باری گران بر دوش آنها سنگینی می کرد. دو سرباز در طرف چپ و دو سرباز در طرف سمت راست راهرو، در تاریکی و تنهایی به نگهبانی ایستاده بودند. تنها هنگامی سکوت و سکون حاکم بر راهرو شکسته می شد که وضعیت جیبهای اعضای