یک ساعت بعد، دمای هوا به سی و پنج درجه سانتی گراد رسید. مغازه داران کنار میدان فروشگاههای خود را باز کردند و پنکه های سقفی را روشن نمودند؛ به ممفیس، جکسون و شیکاگو زنگ زدند و برای هفته بعد جنس سفارش دادند، می خواستند این کالاها را در روزهای آینده به قیمتهای بالا به غریبه ها بفروشند. نوز بعداز ظهر روز جمعه با «جین گیلسپی» مسئول تنظیم صورتجلسه های دادگاه صحبت کرده و به او گفته بود که جلسات محاكمه در همان سالنی که او مسئول و منشی آن می باشد، برگزار خواهد شد. قاضی از خانم گیلسپی خواست تا یکصد و پنجاه نفر از واجدین شرایط عضویت در هیئت منصفه را به دادگاه دعوت کند. وکیل متهم درخواست کرده بود که تعداد کاندیداهای عضویت در هیئت منصفه زیادتر از حد معمول باشد و نوز با این درخواست موافقت کرده بود. جین و دو تن از همکارانش تمام روز یکشنبه خود را صرف بررسی فهرست واجدین شرایط شرکت در هیئت منصفه کرده و اسامی افراد مورد نظر را یادداشت کرده بودند. آنان در کار خود به دستور قاضی توجه کرده و اسامی تمام کسانی را که بیشتر از شصت و پنج سال از عمرشان می گذشت، کنار گذاشتند. سه نفری در مجموع یکهزار اسم و آدرس روی کارتکس نوشتند. کارتکسها را در یک جعبه ریختند و دو همکار خانم گیلسپی - که یکی از آنها سفید پوست و دیگری سیاهپوست بود- با چشم بسته و به تناوب قرعه کشیدند و کارتهای کشیده شده را روی میز گذاشتند. پس از آنکه صدور پنجاه کارت روی میز جمع شد، ماشین تحریر به کار افتاد و فهرست بالا بلندی را تایپ کرد: این فهرست شامل اسامی کاندیداهای عضویت در هیئت منصفه ای بود که وظیفه قضاوت درباره کارل لی هیلی را به عهده داشت. عالیجناب اومار نوز جزئیات کار انتخاب هیئت منصفه را دقیقا معین کرده بود. این دقت او دلیل خاصی داشت؛ می خواست کاری کند که چگونگی انتخاب اعضای هیئت منصفه - در صورتی که فرضا اعضای هیئت به حکم قرعه همگی سفید پوست از آب در آمده و متهم را به مرگ محکوم می کردند. بهانه ای برای درخواست دادگاه تجدید نظر به دست وکیل مدافع متهم ندهد. سپس از روی این فهرست که حاوی نام و آدرس کاندیداهای عضویت بود، صد و پنجاه دعوتنامه تهیه شد. روز دوشنبه ساعت هشت صبح که کلانتر والز به دفتر دادگاه آمد، یکصد و پنجاه نامه در بسته روی میز جین قرار داشت. اوزی با خانم منشی دادگاه قهوه ای خورد و به دستورات او گوش داد. « قاضی نوز مایل است که این دعوتنامه ها امروز در فاصله بین ساعت شانزده تا نیمه شب، به دست گیرندگان برسد.»