شکایت کرده و درخواست چندین میلیون دلار غرامت کرده بود. اما شرکت راه آهن حاضر نشد حتی یک سنت هم پرداخت کند. پس از سه روز دادرسی، شور هیئت منصفه آغاز شد. چند ساعتی که از غیبت هیئت منصفه گذشت، نگرانی وكلای شرکت راه آهن - که تصور می کردند هیئت منصفه خیلی سریع به نفع آنها رای خواهد داد شدت گرفت. شور هیئت منصفه به روز دوم که کشید، شرکت راه آهن حاضر شد بیست هزار دلار به هری رکس بپردازد. اما او این پیشنهاد را رد کرد حتی وقتی که موکل هری حاضر به پذیرش این مبلغ شد، باز هم وانر بر مخالفت خود پافشاری کرد و از قبول تراضی سرباز زد. چند ساعت بعد، اعضای هیئت منصفه، خسته و کوفته قرائت نمودند. هری رکس وکلای شرکت راه آهن را مسخره کرد و موکل خود را نیز به باد انتقاد گرفت. آنگاه خود به میخانه رفت، همه حاضرین را میهمان کرد و سپس در حالت مستی پرده از راز خود برداشت و شرح دقیقی از میکروفون های مخفی که در اتاق شور هیئت منصفه کار گذاشته بود، ارائه داد: هری رکس در تمام مدت مورفی توانست کابلهای مخفی را که به اتاق شور منتهی می شدند کشف کند. اما تحقیقات مقامات ایالت میسی سی پی بدون اخذ نتیجه مشخصی ناتمام ماند. در بیست سالی که از این ماجرا می گذشت، قضاوت دادگاه همیشه وقتی هری رکس پرونده ای در دست اقدام داشت، به خدمتکار دادگاه دستور می دادند اتاق شور را دقیقا بازرسی کجا خبر داری؟» برای کسب خبر منابعی در اختیار دارم .» بسیار خوب، نتیجه رای گیری هیئت منصفه چگونه بود؟ » دوازده به شش. اگر یک رای کمتر آورده بودند، اصلا اقامه دعوا نمی شد.» جیک شگفت زده تکرار کرد: «دوازده به شش!» نزدیک بود باکلی سکته قلبی بکند. سفید پوستی به نام کراول با صدور کیفرخواست مخالفت نموده و چیزی نمانده بود که سایرین را هم متقاعد کند.»