تاثیر و مورد سوء استفاده قرار داد. البته باکلی هم هیچ کینه ای از اون به دل نگرفته بود و از اوضاع بسیار راضی به نظر می رسید. او دورنمای یک محاكمة طولانی، کثیف و خسته کننده را که می توانست نخستین فرصت مناسب جهت کسب شهرت برای او در سراسر کشور باشد، می پسندید. وقتی که به روز دوشنبه، یعنی نخستین روز از دور بعدی رسیدگی به پرونده ی هیلی فکر می کرد، هیجان دلنشینی سراسر بدنش را فرامی گرفت. نه سال پیش که برای نخستین بار در این مقام انتخاب شد، 41 سالش بود و جوانترین دادستان ایالت می سی سی پی محسوب می شد. اکنون یک سال از سومین دوره ی انتخاب وی می گذشت و حس مقام پرستی و شهرت طلبی در او رشد کرده بود. او فکر می کرد دیگر وقت آن رسیده است که به یک پست بالاتر دولتی، مانند دادستان کل یا فرماندار ارتقاء یابد تا بتواند بعدها به عنوان سناتور راهی کنگره شود. باکلی نقشه های خود را بدقت برنامه ریزی کرده بود، اما متاسفانه در خارج از حوزه ی 22 دادگستری، که شامل کانتی های فورد، تایپر، پالک، وان یورن و میلبورن می شد. بندرت کسی او را می شناخت. او شدیدا به یک پرونده ی پر سر و صدا و جنجالی احتیاج داشت، پرونده ای که بتواند در جریان رسیدگی به آن، یک رأی شدید، سنگین و مشکوک را به دادگاه دیکته کند و محاکمه را به سود خود به پایان برساند. فورد کانتی در شمال «اسمیث فیلد» مرکز «پالک کانتی» قرار داشت، و روفوس در همین شهر زندگی می کرد. او در تایلر کانتی بزرگ شده بود، که در نزدیکی خط آهن تنسی در شما فورد کانتی قرار دارد. باکلی زمینه ی سیاسی محکمی داشت و داداستان خوبی به حساب می آمد. در مبارزات انتخاباتی، با افتخار تبلیغ می کرد که نود درصد از پرونده هایی که او به عنوان دادستان در آنها شرکت داشت به محکومیت مجرمین منتهی شده است. وی همیشه تأکید می کرد که پیش از هر دادستانی در ایالت می سی سی پی، جنایتکار به سلول مرگ فرستاده است. بعلاوه او مردی