میدانستی؟
فریاد زدم:|
- نه، یوریا؟ نمی تواند حقیقت داشته باشد.
- حقیقت دارد. پدرم نمی توانست به کارهایش برسد یوریا به او کمک میکرد. پدرم شدیدا نیازمند کمک یوریا بود. به این دلیل نیمی از کارهایش را به او داد.
اگنس شروع به گریستن کرد. من گفتم:
- یوریا هیپ؟ ملعون! هیچ وقت از او خوشم نمی آمد. ولی اگنس، خواهش میکنم گریه نکن.
اگنس چشمهایش را پاک کرد. بعد خانم واتربروکس به اتاق آمد و از من پرسید:
- آقای کاپرفیلد، برای شام می مانید؟
- بله، با اجازه،
افراد زیادی برای شام آمدند. شام کسالت آوری بود. آنها با من حرف نمی زدند و من نزدیک اگنس نبودم. یوریا هیپ سرمیز نشست ولی نزدیک من نبود. آن وقت اسم ترا دلز را شنیدم.
او دوست قدیمی من بود. نزدش رفتم و درباره مدرسه حرف زدیم.
او با اگنس آشنا شد و درباره او با اگنس صحبت کردم. از دیدن دوباره او خیلی خوشحال شدم.
پس از شام، یوریا هیپ به طرف من آمد. می خواست با من صحبت کند به او «نه» نگفتم، از او می ترسیدم. در خیابان به طرف پایین راه افتادیم و من از او حال آقای ویک فیلد را پرسیدم. یوریا گفت:
- او بیمار بود. و پول زیادی از دست داد و محتاج کمک شد. من میخواستم به میس اگنس هم کمک کنم. قشنگ است، نیست؟ کی ازدواج