- تصور می کنم همین طور است.
- برای من و آستیس خیلی جالب است. داستانهای پلیسی را خیلی دوست دارم. همیشه دوست داشتم کارآگاه بشوم و اکنون شده ام. دارم مدرک جمع می‌کنم.
احساس کردم بچه‌ی غیرعادی و بدطینتی است. او به موضوع برگشت.
. مردی هم که همراه سربازرس تاورنر است یک کارآگاه است، نیست؟ در کتاب‌ها می‌نویسند شما می‌توانید کارآگاهان را از پوتین‌هایشان بشناسید. اما این کارآگاه کفش‌هایش جیر است.
گفتم: راه و رسم قدیم عوض شده است. حرفم را قطع کرد و گفت:
- بله درست است. حالا فکر می‌کنم در این جا تغییرات زیادی بشود. ما به لندن می رویم و در خیابان «ایمبانک منت» زندگی می کنیم. ما در مدتی است که دلش می خواهد ما به آنجا برویم. خیلی خوشحال می شود. فکر نمی‌کنم برای پدر هم اشکالی داشته باشد. البته به شرط اینکه کتاب‌هایش را هم به آنجا ببرد. پیش از این نمی توانست این کار را بکند. از بابت *«جزیبل»* مقدار زیادی متضرر شد.
- جزیبل؟
- آره، آنرا ندیدی؟