صورت یک هنر نمایی در خور قدردانی و پاداش، انجام داده بود. صورت پدرش در طول زمان زندگی اش به مرور زمان تغییر یافته بود، و در مدت سه سال آخر عمرش به سرعت فرم و مدل متفاوتی را گرفته بود. داستان خوبی از آب در می آمد ولی هنوز تعداد آدم های زیادی از این ماجرا وجود داشتند که هنوز زنده بودند و نیک نمی توانست در مورد آنها بنویسد.
آموزش و تربیت خود نیک در مورد بسیاری مسائل زود هنگام زندگی اش، در منطقه پر درخت صنوبر کانادایی پشت اردوگاه سرخپوستان بدست آمده بود. این محل به وسیله یک راه خاکی پیاده رو که از خانه روستایی شروع می شد و از میان منطقه پر درخت به مزرعه و سپس از کنار جاده که از میان بریده گی ها به اردوگاه می رسید، میگذشت. هم اکنون نیک هنوز می توانست تمام مسیر راه خاکی را با پاهای لخت بدون جوراب حس کند. اول راه خاکی، برگ های سوزنی کاج در میان خاک مرطوب قهوه ای از میان منطقه پر درخت صنوبر کانادایی پشت خانه روستایی جایی که الوارهای بریده شده به خاک چوب ریز شده تبدیل شده بودند، می گذشت و قطعات بلند تیز جدا شده از چوب مثل سرنیزه ها از درخت هایی که صاعقه با آنها برخورد کرده بود آویزان بودند. برای عبور از نهر از روی یک تنه درخت که مثل یک پل عمل می کرد میگذشت و اگر پاهای او از روی تنه درخت می لغزید، قدم به درون خاک قیرمانند باتلاق سیاه، مرداب می گذاشت، سپس می توانست از حصاری که آن طرف تر از