کایتانو: نه، اول به مرد روس شلیک کرد، بعد به من، روزنامه اشتباه نوشته بود.
فریزر: چرا به او شلیک نکردی؟
کایتانو: من هیچ گاه اسلحه حمل نمی کنم. با شانسی که من دارم. اگر اسلحه حمل می کردم، تا به حال هر سال ده بار مرا دار زده بودند. من یک کارت باز کلاس پایین هستم، فقط همین، او لحظه ای از سخن گفتن باز ایستاد، سپس مجددا شروع کرد. وقتی من پول نسبتا قابل توجهی میسازم. با آن پول دوباره قمار میکنم و آن را می بازم. مثلا برایم اتفاق افتاد که با بازی تاس، سه هزار دلار برده ام ولی با شش دلار بازی را ترک کرده ام. این کار را بارها کرده ام.
فریزر: چرا ادامه میدهی؟
کاپیتانو: اگر عمرم کفاف دهد، بالاخره شانسم تغییر خواهد کرد. تا به حال پانزده سال است که شانس بدی داشته ام. اگر هرگز شانسم عوض شود، مرد ثروتمندی خواهم شد. در این لحظه او لبخند تلخی زد و ادامه داد: من قمار باز خوبی هستم، و از ثروتمند بودن هم لذت خواهم بود.
فریزر: آیا بد شانسیات در تمامی بازیها ست؟
کایتانو با لبخندی که باعث شد دندان های خرابش هم نمایان شود گفت: بله، در تمام بازی ها و با زنها نیز بد شانس هستم.
فریزر: حقیقتا؟