دکتر: خوب، که چنین حرفی به من زدی، باشه، ما خواهیم دید..
ستوان ایستاد و به طرف دکتر رفت و حرفش را تکرار کرده ، و به دفعات به دیگر اعضاء خانوده دکتر نیز اهانت کرده
دکتر نیز بی کار ننشست و یک ظرف پر از محلول بد را روی صورت ستوان ریخت، و ستوان در حالی که چیزی را نمی دید به طرف دکتر حمله کرد و دست به اسلحه کمری خود نیز برد. دکتر به سرعت به پشت ستوان پرید و به او پشت پا زد، و در حالی که ستوان به زمین میخورد، چندین بار به او لگد زد و اسلحه ستوان را که از دستش به زمین افتاده بود با دستان دستکش بدست خود بلند کرد. ستوان روی زمین نشست و با دست سالم خود روی چشمانش را گرفت.
ستوان: من ترا میکشم! به محض این که بتوانم ببینم، ترا خواهم کشت.
دکتر: من رئیس این جا هستم، همه چیز به صلح و صفا تمام میشود وقتی بفهمی من رئیسم. تو نمیتوانی مرا بکشی چون من اسلحه تو را در دست دارم. و سپس گروهبان را صدا کرد: گروهبان ! آجودان! |
گروهبان آجودان در نزدیکی راه آهن کابلی است.
دکتر: اشکالی ندارد، فعلا چشمان این افسر را با الکل و آب بشور، در چشمانش محلول بد رفته است. تشت را نیز برای من بیاورید تا دستانم را بشورم. این افسر بیمار بعدی من است.
ستوان: تو به من دست نخواهی زد، دکتر