شاید این آدم ها همین باشند و یا حداقل همین بوده اند، تا کودکانی از هم خانگی زن و مرد بی اخلاق تولید شوند. ولی علیرغم چگونگی شروع زندگی آن ها، من امیدوارم که انتهای زندگی تعدادی از آنها را با چشمانم ببینم، و با حدس و قیاس اندیشه کنم که چطور این کرم ها سعی بر نگهداری عقیم شدگی طولانی خود دارند، شاید با رساله های منحصر به فرد خود که تنزل رتبه کرده است و همه حرص و شهوات آنها به درون پاورقی ها منتهی شده است.
در حالی که این شاید قانونی باشد که با آن بتوانیم با این شهروندان خود گزیده شده، در یک تاریخ طبیعی مردگان رویارویی کنیم. اگر چه این گزینش تا موقعی که به چاپ برسد، ممکن است هیچ معنی بخصوصی نداشته باشد ولی هنوز می تواند برای دیگر مردگان که به اراده خود در جوانی نمرده بودند، یا صاحب هیچ مجله ای نبودند، و یا تعداد زیادی از آنها بدون شک حتی یک نقد ادبی را هم نخوانده بودند، ناعادلانه باشد، که کسی در هوای گرم با مشتی کرم حشره در دهان خود دیده شده باشد. البته هوا همیشه برای مردگان گرم نبوده است. بیشتر اوقات باران بوده که مردگان را در حالی که در میان خاک دراز کشیده اند با شستن پاکیزه کرده است و باعث نرم شدن خاک زمین شده است. و گاهی اوقات باران به باریدن ادامه داده و خاک زمین را به گل و اجساد را از درون خود بیرون کشیده تا ما مجبور به دوباره خاک سپاری آنها شویم. یا در زمستان در