دی - پک یا روش دفاعی به زودی در سطح گسترده ای شناخته می شد، غوغایی در میدان سیاست و اقتصاد سیاسی که شکل درستی نداشت و همیشه آمیخته با آشوب و سوء تعبیر بود، در انداخت. مسئله پول برای نامزدهای مقام ریاست جمهوری اهمیت فوق العاده ای داشت. در تاریخ هیچ یک از کمیته های سیاسی- عملیاتی با چنین قوت و شوکتی ظاهر نشده بودند. سابقه نداشت که این همه نیرو پشت ستاد انتخاباتی دیده شده باشد. تخم پول را یک سرمایه گذار اهل شیکاگو به نام میتزگر می پاشید که علاوه بر تابعیت ایالات متحده، شهروند اسراییل هم بود. اول یک میلیون دلار پرداخت که یک هفته بیشتر نپایید، بعد یهودیان دیگر، یهودیان گردن کلفت، که با میلیاردها بازی می کردند، فورا به عرصه درآمدند. اغلب دارایی آنان در خارج از ایالات متحده بود، ولی آنچه را که در آمریکا داشتند توسط بانک های خارجی حمایت می شد. حسابهای ماوراء بحار تمام شدنی نبود. اما تدی مینارد حواسش کاملا جمع بود، می دانست که یهودیان ثروتمند که این طور بی مهابا به وسط میدان پریده اند و می خواهند از ستاد انتخاباتی لیک سر در آورند، تا چه حد خطرناکند. دوستانی در تل آویو داشت، دوستان قدیم، از آنها برای مدیریت پول استفاده می کرد، در نیویورک. میتزگر وقتی وارد سیاست شد، یک لیبرال بود، ولی چیزی بیش از امنیت اسراییل در نظر او اهمیت نداشت. آرون لیک گرچه بسیار نگران مسایل