پرستار بنای داد و فریاد را گذاشت و کلفت مخصوص زنم را صدا زد.
آهسته در راهرویکه منتهی باتاقهای پیشخدمتان میشد رفته و کلفت مخصوص همسرم را بیدار کرد و او را بسراغ خانم خود فرستاد، من باتاق خویش شتافتم و در آنجا از خود پرسیدم که چه باید بکنم و فورا جواب آنرا پیدا کردم.
باتاق کار خود رفتم و یکی از کشوهارا باز کردم و طپانچه ای را بیرون آوردم و آنرا معاینه و یقین حاصل کردم که فشنگی دارد، آنگاه بر روی میز گذاشته غلاف خنجری که قبلا از دستم رها شده و پشت یکی از نیمکتها افتاده بود برداشتم و در اینموقع بیحال بر روی نیمکت افتاده و حس میکردم که در خانه یک حرکت غیر عادی وجود دارد.
صدای چرخ کالسکه ای که به خانه نزدیک میشد بگوشم خورد، کالسکه دم در خارجی متوقف شد...
دو مرتبه صدای نزدیک شدن کالسکه دیگری شنیده شد و چیزی نگذشت که ژرژ را دیدم که با عجله داخل اتاق میشود و چمدان بزرگم را در دست دارد، مثل اینست که من بان چمدان احتیاج مبرمی دارم. از او پرسیدم:
- آیا میدانی چه شده است... بدربان بگو زود برود و کلانتری را خبر کند.
ژرژ بدون آنکه کلمه ای بر زبان آورد، خارج شد.
من از جای برخاسته سیگاری آتش زده مشغول کشیدن شدم . شاید متعجب شوید اگر بگویم که هنوز سیگار اولی را